สถานที่ท่องเที่ยว
อำเภอเมือง จ.เชียงใหม่- กาดต้อนกอง
- คุ้มเจ้าบุรีรัตน์ (มหาอินทร์)
- ชุมชนวัดเกต
- ตลาดวโรรส
- ถนนคนเดินท่าแพ
- ถนนคนเดินวัวลาย
- ถนนนิมมานเหมินทร์
- พระตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศน์
- พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเชียงใหม่
- พิพิธภัณฑ์ชาวเขา
- พิพิธภัณฑ์วัดเกตุ
- พิพิธภัณฑ์แมลงโลก และสิ่งมหัศจรรย์ธรรมชาติ
- วัดกู่เต้า
- วัดช่างฆ้อง
- วัดตำหนัก
- วัดบวกครกหลวง
- วัดบุพพาราม
- วัดปราสาท
- วัดป่าเป้า
- วัดพระธาตุดอยคำ
- วัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร
- วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร
- วัดพวกหงษ์
- วัดพันเตา
- วัดศรีสุพรรณ
- วัดสวนดอก
- วัดอุปคุต
- วัดอุโมงค์
- วัดอุโมงค์มหาเถรจันทร์
- วัดอู่ทรายคำ
- วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร
- วัดเจดีย์เหลี่ยม
- วัดเจ็ดยอด
- วัดเชียงมั่น
- วัดแสนฝาง
- ศาลาธนารักษ์ 1
- ศูนย์ธรรมชาติวิทยาดอยสุเทพเฉลิมพระเกียรติฯ
- ศูนย์วัฒนธรรมเชียงใหม่
- ศูนย์ศิลปะการแสดงกาดสวนแก้ว
- สถาบันล้านนาศึกษา
- สวนรุกขชาติห้วยแก้ว
- สวนสัตว์เชียงใหม่
- สวนเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2549
- หมู่บ้านชาวเขาเผ่าม้ง (แม้ว) ดอยปุย
- หมู่บ้านทำเครื่องเงิน
- หอศิลปวัฒนธรรมเชียงใหม่
- อนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย
- อาสนวิหารพระหฤทัย
- อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ - ปุย
- เจเจ มาร์เก็ต เชียงใหม่
- เชียงใหม่ไนท์ซาฟารี
- เวียงกุมกาม
- เสาอินทขิล
- โรงงานนมห้วยแก้ว
- โรงงานไทยศิลาดล
- โรงพยาบาลบรรเทาทุกข์โบราณ ภาคเหนือ
- ไนท์บาซาร์
หรือ เจดีย์กู่คำ ตั้งอยู่ถนนสายเกาะกลางบริเวณเวียงกุมกาม สร้างขึ้นในรัชสมัยของพญามังราย เมื่อปี พ.ศ. 1831 กล่าวคือ หลังจากที่พระองค์ได้ยกทัพมาตีเมืองลำพูนแล้ว ทรงมอบเมืองลำพูนให้อำมาตย์คนสนิทชื่อ อ้ายฟ้า ครองเมืองแทน ส่วนพระองค์ก็ยกทัพไปสร้างเมืองใหม่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนืออยู่ได้ 2 ปี จึงยกทัพไปสร้างเมืองใหม่อยู่ใกล้ฝั่งแม่น้ำปิง เมื่อปี พ.ศ. 1829 ให้ชื่อเมืองนี้ว่าเวียงกุมกาม จนถึงปี พ.ศ. 1830 พระองค์ทรงให้ช่างไปถ่ายแบบพระเจดีย์มาจากวัดจามเทวีลำพูน เพื่อนำมาสร้างให้เป็นที่สักการะแก่คนทั้งหลาย โดยสร้างเจดีย์องค์นี้ มีฐานกว้าง 8 วา 1 ศอก สูง 22 วา มีพระพุทธรูปบรรจุอยู่ในซุ้มทั้ง 4 ด้าน ด้านละ 15 องค์ รวม 60 องค์
หลังจากนั้นมาเป็นเวลาหลายร้อยปี วัดนี้ได้ถูกทอดทิ้งให้รกร้าง จนถึงปี พ.ศ. 2451 มีคหบดีชาวพม่าคนหนึ่งได้มาเห็นเข้า เกิดความเลื่อมใส ได้บูรณะขึ้นใหม่ โดยให้ช่างชาวพม่าเป็นผู้ดำเนินการ จึงมีศิลปแบบพม่าเข้ามาแทนที่ศิลปแบบดั้งเดิม คงมีแต่โครงสร้างที่ยังเป็นรูปเดิมอยู่เท่านั้น
ผู้อ่านจำนวน: 16 ครั้ง
